tkackiej, obróbki skóry (pasy i bicze), sukienniczej, wyrobu tabaki, w handlu przeważało zboże. W 1877 r. Chojna otrzymała połączenie kolejowe ze Szczecinem i Kostrzynem. Przed wojną była lokalnym ośrodkiem produkcji rzemieślniczej i wymiany handlowej. Czynne były: browar, zakład betoniarski, dwa młyny, warsztat samochodowy, zakład maszyn rolniczych. Na wysokim poziomie postawione było ogrodnictwo szklarniowe.
W 1945 r. istniał tutaj podobóz obozu koncentracyjnego Ravensbriick dla kobiet (praca przy budowie lotniska). W początkach 1945 r. Chojna znalazła się na ważnych strategicznie podejściach do Odry i wskutek zaciętych walk została zniszczona w 75%. Zagładzie uległo całe stare miasto ze wszystkimi zabytkami. Zniszczonych tu zostało 1632 domów, wodociągi, kanalizacja, sieć elektryczna etc. M. in. został zburzony najpiękniejszy zabytek gotyku na Pomorzu Zachodnim - kościół Najświętszej Maryi Panny. Miasto zajęły wojska radzieckie 3 lutego 1945 r. Zniszczenia były tak wielkie, że siedzibę władz powiatu musiano przenieść do pobliskiego Dębna. W wyniku powojennej odbudowy i rozbudowy uruchomiono zakłady przemysłu spożywczego i metalowego, Państwowy Ośrodek Maszynowy, szereg drobnych zakładów rzemieślniczych.
Mimo wielkich zniszczeń wojennych w Chojnie zachowało się wiele zabytków architektury średniowiecznej. Niemal całe Stare Miasto otoczone jest murem obronnym z XIV - XVw., przy którym zachowały się dwie bramy i kilka czatowni oraz baszt strzelniczych. Brama Barnkowska, zbudowana w XIV - XVw. na planie czworokąta, z 8-boczną partią górną, zakończoną spiczastym hełmem, dekorowana jest blendami oraz posiada zębaty mur obronny. Obok znajduje się dobrze zachowana czatownia oraz Baszta Piekarska, zbudowana na planie prostokąta i ozdobiona gotyckimi blendami; obie przykryte dachem siodłowym. Druga z zachowanych bram, Brama Świecka, pochodzi z XVw. Jest to jedna z najpiękniejszych, gotyckich bram obronnych w kraju. Ma kwadratową podstawę, ozdobioną trzema rzędami blend i dekoracyjnym fryzem oraz posiada zębaty ganek obronny. Wyżej wznosi się 8-boczna wieża, ozdobiona na narożach czterema wieżyczkami zakończonymi hełmem. Całość zwieńczona jest wielobocznym stożkowym hełmem głównym. Północna część murów posiada dobrze zachowaną Basztę Więzienną (zwaną też Prochową), wzniesioną na planie kwadratu, półokrągłą od zewnątrz. Ozdobiona blendami, przykryta jest stożkowatym hełmem. W pobliżu klasztoru Baszta Bociania, zbudowana na planie prostokąta, nakryta dachem siodłowym. Wewnątrz Starego Miasta wznosi się wypalony podczas ostatniej wojny kościół Mariacki z XVw., z wysoką (95m), neogotycką wieżą z XIXw., która stanowi dominujący element w panoramie miasta. Bryła kościoła stanowi olbrzymią, 3-nawową halę, z obejściem wokół ołtarza. Ściany świątyni zdobione są barwną cegłą glazurowaną. Kościół ten jest prawdopodobnie dziełem Henryka Brunsberga - jednego z najwybitniejszych architektów średniowiecza. W pobliżu niego stoi gotycki ratusz z ok. 1320r. Rozbudowany w XVw., zniszczony w 1945r., został odrestaurowany. W najstarszej części miasta znajduje się budynek dawnego klasztoru i kościół poaugustiański. Zespół ten wzniesiono w latach 1290 - 1388, a rozbudowano w l poł. XVw. W okresie reformacji (w 1536r.) klasztor zamieniony został na szpital i szkołę, a kościół na magazyny. Od 1820r. obiekt był dewastowany. Po ostatniej wojnie zespół został odbudowany. Jednonawowy kościół posiada gotycki portal oraz belkowane sklepienie. Na ścianach zachowały się resztki polichromii z XVIIw. Budynek dawnego klasztoru ma liczne pomieszczenia o znacznej wartości architektonicznej. Sala konwentu ze sklepieniem gwiaździstym, w refektarzu zachowały się dwie kolumny i liczne maszkarony. Przepiękne są także sklepione krużganki. Na terenie cmentarza znajduje się także ruina póżnogotyckiej kaplicy joannickiej z 1409r.
